ตอนที่ 5
ตกเย็นไปรับลูกกลับจากโรงเรียน ขากลับต้องแวะที่ตลาดค่ะ วันนั้นเป็นวันอังคารที่ตลาดไม่ใช่ตลาด เพราะไม่ได้มีการขายของ เนื่องจากไม่ใช่วันที่เป็นตลาดนั่นเอง (วกวนจริงๆ) ก็แวะดูล็อคที่เป็นของตัวเองค่ะ ก็เคยแต่ไปเดินซื้อ ไม่รู้ว่าเวลาขาย เค้าวางของกันยังไง ก็ได้แต่ดูตำแหน่งไว้ค่ะ เพื่อที่ว่าวันถัดไปที่จะมาขาย จะได้มาวางถูกแผง (ไปตบกับแม่ค้าอื่นล่ะจะยุ่ง เคยตบกับใครซะที่ไหน 55)
กลับมาเรื่องการเตรียมสินค้า สินค้ามีแค่ไม่กี่ชิ้นเองค่ะ มีให้เลือกไม่หลากหลาย นึกถึงว่าถ้าหากเราเป็นผู้ซื้อ ร้านนี้ มีของขายแค่ 20-30 ชิ้น เราก็คงไม่เข้าไปเลือกๆ ดู ใช่ไหมคะ หรือเลือกๆ ดูแล้วไม่ถูกใจ มีแบบไม่เยอะ ก็จะต้องเดินออกจากร้านไป เมื่อสินค้าน้อยแล้วเราจะทำอย่างไร
ก็ปั่นเลยค่ะวันนั้น ทำสินค้าเพิ่ม ด้วยความที่เป็นสิ่งที่รักที่ชอบอยู่แล้ว ก็เลยทำได้อย่างไม่เบื่อ
ลองคิดดูว่าดอกไม้จากผ้าที่ทำนั้น บางแบบใช้ผ้าวงกลม 5-6 ชิ้น แต่บางแบบก็ต้องใช้ถึง 12 ชิ้น ต่อ 1 ดอก แล้วการที่จะทำให้ได้ 50 ดอกนั้น จะต้องใช้ผ้าเท่าไหร่ หรือ จะต้องตัดผ้าให้เป็นวงกลมให้ได้กี่ชิ้น
แต่ด้วยความที่ชอบทำ ก็เลยทำได้อย่างสบายๆ ตัดไปเรื่อยๆ ใช้กรรไกรนี่แหล่ะค่ะ (จริงๆ ถ้ามีทุนหน่อย เค้าจะมีเครื่องมือตัดค่ะ ตัดทีเดียวได้หลายชิ้น หรือใช้กรรไกรแบบ rolling ที่ตัดได้สะดวกกว่ากรรไกรตัดผ้าธรรมดาค่ะ เค้าจะมีผ้ารอง แล้วเรากลิ้งเจ้าตัวกรรไกรนี้ไปตามแนวเส้น ตัดได้ไม่เจ็บมือค่ะ)
สรุปวันนั้นทำเพิ่มได้อีกกว่า 30 ชิ้น ทั้งๆ ที่ปกติจะทำได้ประมาณ 10-15 ชิ้นต่อวันเท่านั้นเองค่ะ เรียกว่ากำลังใจมันมา
อ้อ จะบอกว่า ช่วงนั้นป่วยด้วยนะคะ เพราะว่าเข้าเมืองไปซื้อของเพิ่ม และเนื่องจากไม่ได้เอารถไปเอง เพราะว่าในหาดใหญ่ไม่ค่อยมีที่จอด จอดไม่ค่อยเก่ง เลยใช้บริการรถสองแถวหลังคาสูงดีกว่า ทีนี้อากาศมันร้อนน่ะค่ะ เจออากาศร้อนๆ ทีไร มักจะป่วยแบบปวดหัวไมเกรน แต่เชื่อไหมคะ ด้วยความที่นั่งทำงานพวกนี้ ก็เลยลืมค่ะ ว่าป่วย มันเหมือนการบำบัดโรคไปในตัวนะคะ นี่เรื่องจริง
ติดตามตอนหน้านะคะ
หากสนใจหน้าตาของร้าน online ที่ทำตอนนี้ แวะไปที่นี่ได้ค่ะ http://www.facebook.com/BonusShopOnline
น่าติดตาม ๆ ขายได้กี่ชิ้นน่าาาา
มีประโยชน์มากครับ